Bir ölüme düştüğümü biliyorum. Bence artık bırakmalısın
dedikçe birileri kan topluyor beynim. Çocukluğun gölgesi düşüyor yüzüme bahar vakti. Kalmaması için ne çok çaba sarf edersen et, senden asla
silinmeyen bir leke buluyorsun üzerine kapattığın temizliğin altında.
Hiçbir şey
zannedildiği kadar kolay olmadı.
Tebessüme saklarken zehri, herkes hatırlamadıklarını
merak etti. Giz olan bir sevgi, kış gibi. Şimdi ağlamaya niyetlenen bir baykuş
var düşümde, intihardan dönmüş. Soruyorum bir insan kaç kere sabreder ölüme?
Terk eden yoktur, terk edilen yoktur. Kalan yoktur asla giden hiç yoktur.
Durumsuzluktur bu yaşanan. Hepsi zamanla alakalı. Yokluğunda veya varlığın geçen
zaman kadar manasızdır zaman şuanda. Ağlamaya hevesli birileri var içimde.
Temizlenmeyen bir leke tuttu gözlerim. Hazırım ben bunlarla burada yaşamaya. Yeter
ki siz ölümü sevdirin, ölüme sevdirin beni.
Kulak verin bu söylenenlere.
