29 Eylül 2016 Perşembe

Tünel


Sırça fanusun içinde ölü bir bebek gibi tıkanıp kalmış biri için dünyanın kendisi kötü bir düştür.
S.P.

Gözlerimi sımsıkı yumduğumda görünmez olduğumu sandığım zamanlar vardı. Gerçeği inkar etmenin romantik bir yolu. Oysa gerçek hiç romantik değil. Katı, bükülmeyen bir hammadde, hem de bulaşıcı. Onun karşısında tek yapılması gereken sakin kalmak. Paniklediğin anda seni yutan bir karadeliğe, yıllarca zindanda aç kalmış yedi başlı bir ejderhaya dönüşüyor. Kaldı ki ömrünü dört duvarla geçiren biri için realite içinden çıkılamayan, çıkılamayacağına inandırılmış korku tünelinden başkası değil. Sakin kalıp bu tünelden çıkmam gerek. 

Hiç yorum yok: