24 Eylül 2016 Cumartesi

Not


Kendimi koşu yolu olmayan bir dünyada yaşayan bir yarış atı gibi hissediyordum.
S.P.

Boğulmasan da santim santim, yavaş yavaş boyunu aşan sular tarafından çepeçevresin. Nereye uzansan şimdi kendine değiyorsun. Yapayalnızlık. Şunu iyi bilmen gerekir ki bazen sular altında kalır ve bundan kaçamazsın. Burun deliklerin saniyelik kıpırdanışlarla yüzeye çıkıp hayatta kalabilmen adına kirlenmemiş hava solumak için kıvranıyorlar. Gensizini yakan bir tadı var bu suyun. Aysız ve yıldızsız bir geceye hapsolduğun için suyun rengini bilmiyorsun. Çığlığa dönsün istediğin kelimeler suya usul usul hava kabarcıkları olarak yayılıyor, ziyan oluyorlar. Nereye dönsen kendine değiyorsun şimdi. Burası ıslak ve tenha. 

Ama diye sesleniyor, bir kulaç daha diyor için, gayret.. Kopsa da kolların, ciğerlerine sular dolsa da, nasıl ve ne zaman geldiğini bilmediği yarı bataklık, kuşların dahi üzerinden uçmadığı bu gölden çıkacaksın. Zor. Ama imkansız değil.

Hiç yorum yok: