sanrı

             yaşamak bir sanrı değilse öcalınmak gerektir.

İ.Ö.

-----------

özenle giydirilmiş bir cesedim son vedaya hazırlanan. ağzımdaki orospu rengi boyadan tiksiniyor annem. ölmeden epey zaman önceydi, dünyanın perdesi kalkmış, olağanın tüm yetmezliğine açılmıştı gözlerim. kör olmayı dilemiştim kalbimi ip edip eğrediğim evlerde. kanımı dondurmayan, kılımı oynatmayan, herkesin yarım ağız kınadığı bir dehşet yurdu burası. gündelik olanın dehşeti. 

istesem kapanırdım içime gençken, bir çiçek gibi. küstüm çiçeğinin toprağından aldığı dayanıklılıktan vardı omurgamda. sanırım kendimi ilkin hislerimden başladım öldürmeye. yaşayamayacak hale geldimse de yaşadım. nefes aldım, ölmeden ölünmedi yıllarca. taşarcasına saçtı güneş aydınlığı her gün saatlerce. Karanlık için yalvarttı, ne olur biraz toprak atın mezarıma. yeşil açsın yaprak yaprak ciğerim. güneş nadir anlarda, hani yaşamak nöbetinin kıskacında kan ter içinde, sıcaktan sığınacak yer kalmadığında yaz gündüzlerinde, ısıtır gibi oldu. sonra geçti. her şey gibi. her şey geçiyor. 

dinle

hare

yalvarırım beni dünyaya bulaştırma.

S.K.

-------------

iflah olacak gibi değilim. okumadığım her duanın ertesinde merakımın kıvılcımlarını, yaşam için duyduğum o aydınlık iştahı hatırlayıp bir kürek daha eşiyorum mezarımı. insana olan inancımı yitireli çok olmuştu. onlar, yani insanlar ve ben, yani yaban olmakla ayırdığım ruhumun uçurumlarında karanlık bitti. yalnızlığım iptal edildi. şimdi kendimle geçirdiğim her an kör karanlığın içine çöküyorum. etmediğim dualar aklımda ve delirerek ölürüm sanmıştım yıllar öncesi. uslanıp da ölememenin ne tür bir kötülük olduğunu düşünüyorum. sineklenmiş bir göl gibiyim. dibi derin, içi boş, yöresi çalı. bunu ben istedim. bilirdim çağlamayı kayalardan aşıp. kalbimdeki kuşun sesine kalbimi sunmayı da bilirdim. bu kötülüğe ödenecek diyetim var belli. her gün kendi cesedini çiğnemek, çürümüş suların karanlığında tekinsiz kalbimi ölüm meleğine ricacı kıldı. oysa sevgisine ikna olmuş bir kalbin sıcağı değse tenime, korkudan ağlarım. kötülüğün beni yeneceğinin korkusundan.

dinle

yaban

Sad chit ananda

------------

Derim kırışana kadar koşuyorum bu sokaklarda. Kum taşıyan, ekmek taşıyan arabaların olduğu, ölümün tatil günlerinde ve hatta mezarlıklar da bile unutulduğu sokaklarda. Özlemle kabaran göğsümden uzakların tozu kalkıyor. Ağlıyorum içime. Ben bu sokakları istememiştim, ben ölümü bir güzelin ebed bahşeden gözlerinde görmüştüm de nefsime yenilmiştim. Cennetten düşen ademin şaşkınlığı kaldı konuşmadığım kelimelerde. Yalandan şarkılar dinledim. Ruhumun evi ora, bedenim kesiliyor, kanıyor, kararıyor ne için burada? Diyemiyorum kimseye bu nasıl oyun? Dünya hapsindeyim. Beden hapsindeyim. Tamam dedim, pes ettim. Varamadım bu kez de önüme serilen aşkın özüne..

dinle

d ağ

öğrendiğim ne varsa yaşam için yetmedi, beyaz bayrak çektim. ustalık eserim olacaktı kaçış planım oysa. yoktu ihtiyacım eşyaya, ışığa, insana. kendimle işte burada, her yabancının iyice yabancılaştığı bu dağ yurdunda, tüm muhtaçlığımı susturmak için uydurduğum her oyunun son sahnesinde, bahanesiz, gözyaşına boğulmuş vaziyette karşılaştım. bozulan düzen dikiş tutmadı. güneş günlerce doğmadı. kendimi eyleyecek hevesim göz göre göre tükendi. hiç bir şey yapamadım. hiç bir şey yapmamayı yaptım geçen günlerde. ışığı sönen bir yıldız oldum, istesem de bir şey yapamazdım, kimse görmedi. merakım bitti pişecek kahveler için. kulaklarım çınladı günlerce, haberler aldım, olur dedim insanlık hali. önce güneşte kurudum, sonra şeklimi kaybettim un ufak oldum. dedim ya ne varsa yaşam için öğrendiğim, yetmedi. söyle kimin gözlerinin içine bakabilirim şimdi? nasıl konuşurum hiçbir şey olmamış gibi.

bunca

Kolay değil kabullenmem
Sert sözler geçerken içimden

Y.Ö.

-----------------------------

sana gözle göremediğin o kıymığın hikayesini anlatacağım. 
içini durmadan oyduğum bu beden; dolup dolup boşalan kadehlerin çirkininden, dudakların kavlamış kirinden, parmaklarımın dokunduğu tetikten de sertçe yediğim tekmelerden halsiz, mosmor, yorgun düştü. büyük şehirlerin üzerine sinen ekşi dumanın içinde yürüyorum. düştü düşecek diyebilir beni görenler. kimseden çıt yok. korkumdan susuyor insanlar. yuvarlanır gibi bir halim var yürürken. düşmüyorum, düşsem de olur. kamburumun yükünü hissediyorum. merakı solmuş gözlerimin içine bakıyor biri. birileri gözlerin ne güzel diyor, ağzı olanın yalanı da çok. işte o gözlerimin içine inançla bakan birinin çoktan ölmüş bir denizcinin gözleri olduğunu öğretiyor hikayesini anlatacağım kıymık. 

yorgunluktan bir ceviz dibine çöküyorum. üzerime sinen duman, gözümün içine bakan ölü adam, bu yaşıma kadar geçirdiğim tüm büyük kazalar gırtlağımdaki hırıltı ile sessiz bir küfre dönüyor. kalbimi piç eden bir küfür. kıvrılıyorum ıslak toprağa, gecenin çökmesini bekliyorum. şehir uzakta artık. kimsenin gözlerimin içine bakamayacağı kadar uzakta. kıymığın hikayesi bu. bende yalan yok. 

dinle

deli

inlerim hiç reha bulmam. nihayetsiz bu takibe, doğrusu takat yetmiyor.

M.S.

----------------------------------

gözyaşında boğulduğunu hatırlıyorum. bir kaç ölümden geçtiğini, devasından geçtiğini. kaç kez kendine kaç son yazdığını bu son derken kendine inanmadığı defterleri yakıp külleriyle yenilerini yaptığını biliyorum. 

öfkeyle haykırırken ateşinden kesilirdi gırtlağı, bıçak gibi kılıç gibi hançer gibi kelimeleri önce ciğerine sokar sonra teslim ederdi katiline. böyle böyle öldü bir kaç kere. bugün fitilinden utanan bir mum kadar çaresiz yanıyor kadın. gözyaşlarında boğulmuyor yok. ateşi kendini yakmıyor yok. kılıcı kesse de acıtmıyor yok. kanı akıyor da ölmüyor yok. yüzü gülmüyor, kalbi çoktandır küstü kurda bile, küstü küstü. küsmek nedir bildin mi? bir dosta küsmek. kalbinin içinde binlerce çomak, kurcalıyor. acıyı da hissetmiyor. bildiği yere geldi yine, hadi zorla kapıyı. kadına artık her kapı zorlanmadan açılıyor. vardığı bir yer yok. inanmak istemiyor. inanacak biliyor. ben senden razıyım deli kadın. sen de dünyadan ol. 

dinle

branda' açın atlıcam.

 

 

Bir kova, bir deniz, bir Musa

Bir seyyah, bir ova

Bir şeyh, bir şeyh

Al beni, vur beni

Yak beni, yık beni

Lambalara koy beni

Cin çık, cin çık

İ.S.

--------------------------------------------------

şimdi kime, neyi, neden söylicem? yeteri kadar duyulan var, zannımdan çok. 

hadi yallah.

dinle

yıl an

Denedim. Soğuk sular dökünüp fırladım sokaklara

sorular sordum nice kara sıfatları üstüme alaraktan

ipte boynum, ağzım şehvet yalaklarında

çapraştım, and içip ayna kırdım

doğadan bir vahiy bekledimse boşuna

baktım akşam herkesin kabul ettiği kadar akşamdı

hiç bir meşru yanı kalmamıştı hayatımın.

İ.Ö.

------------

Yaşam bazı günler tatlı-serin bir sürüngen gibi kıvrılarak uzanıyor kasıklarımdan. Zarafetini sererken acelesiz iki göğsümün arasına, kulağıma ne zaman öğrendiğimi bilmediğim bir dilde belleteceği sihirleri fısıldıyor tane tane. 

Bu yaşamı su olup kucaklaman için, bu kayaları bağrına basman için, bu aşkı arayan olmaktan çıkıp aşka her gün dalman için, bak buna dikkat et, bu kendini aynalarda araman için, aynaları kendine tutmak değil yavrum, aynadan geçip de olman için. Dinlerken sözlerini gözlerim gökte, birden anımsıyorum yaşlı büyücünün avuçlarındaki izleri. 

-Bak bu yollar hep sana çıkacak, korkmayasın.

dinle

esir

 vazgeç ahmak bu ne haldir diyorlar. 

ne varmış şu halimde, insan olan halden anlar. 

bana şaşkın bakıyorlar, onları da anlıyorum. 

y.ö.

--------------------------------------

aklımda çöreklenmiş güçlü bir cin var. canını ben verdim, suladım onu yıllarca. filiz, filiz, bak yeşerdi. kimdi hiç bilmedim, dert ortağı bildim yıllarca. önce gözyaşı oldu adı. ısıttı sandım, ıslattı toprağı. sonra azap oldu, sesimi bozdu, gözümü oydu, korkumdan kör oldum. sonra yalnızlık oldu adım. şimdi olduk dedi. sen ve ben. kimse giremez aramıza. basit geliyor değil mi? yalnızlık. 

tek kelime. aklımın içinde bir deliyle yaşıyor, küfür kıyamet, eziyet, hakaret.. yaşamayacaksın sen diyor. sen, yaşamayacaksın! gülmeyeceksin, sevilmeyeceksin, benden başkasını sevmeyeceksin! yapayalnız benim esirim olacaksın. 

herkes gülüyor, sarılıyor birbirine. sen sürüden kopacaksın. tek başına ölecek, sonra tekrar beden alacaksın. benden kaçamayacaksın. mezar taşına adımı yazacağım, benim olacaksın.. 

---

gürül gürül akan bir nehir var mı aşk içeyim?

dinle

chiron

haykırınca çeviklik katardım gökyüzüne
bir düşü düşlere dalmaksızın kavrayarak
bulutu kapsayarak açmadan buluta içtekini
tanıdım Ademoğlu kimin nesiymiş
ter döküp soru sormak nereye sürüklermiş kişiyi

İ.Ö.

-----------

günlerin hafızası anlarda çözüldü. tekrarı olmayanın açtığı hasar: yani dünya. aklımı, çocuğuma düşman edenin de yatacak yeri yok. yine de aynaları sever. yenilik getirme görevi senin dedi hoca kulağıma üç kere. sen say üç, bana otuz üç. nefes tut, nefes ver, nefes al, nefes tut, nefes ver. kendine gel. anlaşılmanın kalesi düşeli çok oldu yavrum, beyaz bayrak taşıyan yaralı bir aslansın sen. asi bir aslan. hatırladın mı? bekliyorum.

dinle