Bakım Onarım

Tarihin eskimiş o şehrinde, kalbimi parçaladım.

Akarsular geçerdi sesinden sustukça, öyle güzeldi. Güneşin ısıtmadığı bir oda vardı, henüz yetişmemiş bir kız çocuğu. Gözüyle görmediğine iman etmesi gerekirdi kurtuluşu için. Ruhunu göremiyordu belki, ama can çekiştiğinden emindi. Zaman sonra inancı acıyla tazelendi. Dimdik olması her gece ölmesine engel değildi. Engel olamadı binalara, uçak biletlerine, kırmızı giyen kadınların dünyasına, konuştukça batan insanlara engel olamadı.
Şimdi neye sebep bilemediği bir özlemle yalnız. Özlem yazıp da yazamaz gerisini. Bilirim. Dinlenmenin, geçip gidecekmiş gibi yapan yılların unutmaya eş değer olmadığını bilirim.