Sıfır

Hiçbir şey yapmıyorsam eğer, hiçbir şey yapamadığımdan değil, bir şey yapmayı tercih etmediğim için. Dünya nüfusu o kadar kalabalık ki, herkes kendi küçük dünyasında inandığı ve çoğunlukla inanmadığı sayısız ‘’şey’’ yapıyor. Netice? Bir netice varsa bile beni tatmin edecek herhangi bir çıktı göremiyorum. İnsanoğlunu savunmak adına girişimler, insanoğlunu tanımlamak adına çabaları fazlaca beyhude görmekteyim. Bir kitap okumak, bir resim yapmak, bir yazı yazmak, şuan bunları yazmak bile kendimi düşmüş olduğum bu yokluk anlamındaki sıfırdan uzaklaştırmak için. Sıfır yutan elemansa eğer, onu yok etmek adına yaptığım her hamlede kaybolan ben olacağım.

...

 Oluyorum.

 yazının şarkısı.

Erken Sabah

Güneş doğuyor bulutların ardında bir yerde, güneş ısıtmasa da var. Kendini bırakma diyor ay, dağılman tek bir sözcüğe bakıyor. Biliyorum diyorum,  çok iyi biliyorum. Sabahların sahip olmaması gereken bir sancı ile doğuyorum bugün. Dört duvarı önce canlandırıyorum zihnimde, sonra aralıyorum gözlerimi. Evet, bu sancı bu odaya fazla. Kalksam, bir kahve pişirsem belki oyalarım gözlerimi; hayır ağlamak çok daha yürekli. Kendime karşı samimi olmadığım günlere lanetim uğrasın.

Pencereye çevirdim gözümü, gökyüzü hala karanlık. İçim hala karanlık.

dinleyin isterim.