10 Aralık 2014 Çarşamba

Erken Sabah


Güneş doğuyor bulutların ardında bir yerde, güneş ısıtmasa da var. Kendini bırakma diyor ay, dağılman tek bir sözcüğe bakıyor. Biliyorum diyorum,  çok iyi biliyorum. Sabahların sahip olmaması gereken bir sancı ile doğuyorum bugün. Dört duvarı önce canlandırıyorum zihnimde, sonra aralıyorum gözlerimi. Evet, bu sancı bu odaya fazla. Kalksam, bir kahve pişirsem belki oyalarım gözlerimi; hayır ağlamak çok daha yürekli. Kendime karşı samimi olmadığım günlere lanetim uğrasın.


Pencereye çevirdim gözümü, gökyüzü hala karanlık. İçim hala karanlık.

Hiç yorum yok: