Sor boş duvarlara.
C.E.
------------------------------------
Kelimeleri bırakıyorum bırakıyorum bırakıyorum.
Düşüncemde dönüp de duran kabalığı suçlu hisseden yanlarımı hissetmeyen o hiç hissetmeyi bilmeyen yanlarımı üç gece üst üste uyutmadığım
gözlerimi kırmızı ruju hiç sevmeyen ağzımı badanası yeni bitmiş duvarda
çıkan parmak izlerimi parmaklarımın sevdiği çiçekleri kedi tüylerini yıkanmış maruları yıkanmamış marulları üst üste katlanmadan yığılı
kıyafetleri çırpılmaktan bıkmış kilimleri tekrarlanmaktan bıkmış kitapları hayretle bana bakan gözleri adalet duygumu adalet duygumu bir daha adalet duygumu eskici de alınmayı bekleyen mermer sehpayı uzak yollardan gelen otları hastane odalarını hastane koridorlarını bir şey olmayı ve bir şey olamamayı e
yani her herrşşeyi bırakıyyorum
Hadi şimdi bir söz duyayım, dik bir yamaçtan kör ve sağır
bir kadına ait saç telini göreyim sonra tamam diyeceğim. Hala inanmak istiyorum
dese de içimden, elimde kör bir bıçakla kurban edeceğim onu. Sonrası derin bir
nefes ve yeni yol.
Olur mu, olur. Olmazsa olmaz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder