Mavi

Sağır, kör, dilsiz görünür kalbim

Ama bil, ben aslında iyi biriyim

T.

--------

Tahta iskelenin diğer yakası dar pencereden geçerek, başka bir eşiğe, iki yaşımdaki korkulara çıkıyor. Yüksekçe tavanlı bu oda ölümün ta kendisi. İçinde ifadesi aynı, gencecik gözler, nerede kaldın diye hesap soran iki dudak ve yılandan diller var. Dedim, eşikteyim. Ölmekten değil ölememekten korkuyorum. Pencere dar. İstersem sığar da geçerim ölümün yanına. Kendimi soyarım babamın dehşetinden, anamın şüphesinden.

Üzerine çiğ bulaşmış bir kardelen ne kadar gerçekse -işte o kadar- yorgun varlığını ve ölümün korkusunu kaynaştırmak sonra saflaştırmak istiyorum rahmimde. Su veriyorum kalbime. Duruyorum kalbimin içinde.. Kalbim birazdan ölecek, rüyana gelecek. Al onu ve şunları söyle: senin rahmin kırmızı, kalbin çocuk, oda ölüm, gir içeri sevgilim, pencere dar, sen korku, ben sevgi. Aç şimdi diğer pencereleri. Teslim ol bir kere. Sığın, sarıl, ağla.

 Teslimiyetin şeklini adı Mavi olan bir bebekte buluyorum. Merhaba Mavi. Seni sevmeyi seçiyorum.

Dinle