Bazen tüm duygularımı öldürüp kalbimin yerine derme çatma bir su pompası koymak istiyorum.Bu günlerde yine elim kolum kaşınmaya başladı, bu iyiye alamet değil.Mantıktan ibaret bir ibret olsam, sonra kendi mantıksızlığımda boğulsam, ayıp eder miyim? Ama bu böyledir Corç.Sorma işte nasıl diye, insan gördüğüyle değil yaşadığıyla ikna olur herşeye.Benim anlatacaklarım sana ve diğerlerine silinebilir kurşun kalemden başkası değildir.Öyleki onlar benim içimi kapkara karaladılar, silgiyi Mayk attı denize.Bilirsin o çok haylazdı çocukkende.Hoş ben hala büyümedim, böyle biraz çocuk kaldım.
(...)
Kafamı karıştırmamalısın, zira şuan olabileceğimden de fazla sakinim.Bir insanın sukuneti neye bedeldir bilir misin? Hiç susmayı denemediysen, bilmeni bekleyemem.Susarken artık içimde hiçbişeyde büyümüyor.Ne..ne dedin Corç?
-‘’Yaşasın! ben büyüyosun artık.’’
Tamam artık, bu güzel kenti yüreğimde uyutup, uykularımı uykusuzlara armağan ediyorum.Ben uyumasamda olur.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder