Uyku arasında aralanan gözlerle baktığın dünyanın hala döndüğünü görünce en okkalısından sövesi geliyor insanın şu metabolizma denilen zıkkıma.Derdinin ne olduğunu hala anlayamadığım bünyemin beni böyle yarı yolda bırakmasına höyküresiye ağlayarak karşılık vermek istiyorum.Hayır, kibar olmayacağım, hiçte sırası değil..Beynim kazandibi kıvamında.Sanki tabağın içinde hafifçe sarsıldığında, tabanı sabit lakin gövdesi sallanan hacıyatmaz gibi sallanıyor.Elime bir katana alarak, boynumun aşağısını yukarısından tek hamlede ayırıp, kellemi koltuk altıma almak istiyorum.
Umulur ki, felah buluruz.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder