Kendimi emin adımlarla,
geçiyorum. Emin olmak kaygıya mani değil. Olduğumu
zannettiğim kişi, defnedilmesi elzem bir cesetten hallice. Romantik değil geçmiş.
Sabah olduğunda yerden kabaran sisin kaburgalarımın altına gürültüsüz yerleşmesini
anımsıyorum. Kavşaklarda tekleyen otomobiller, ezilmekten arsız kaldırım taşları,
ara sokakların bezginleri. Uyku bölen tren sirenleri, sirenlere aldırmayan o
mezarın ölüleri. Hepinizi anımsıyorum. Ve fakat yarım kalan film, kaldığı
yerden devam etmez. Sözleri sinelerine kilitli kadınların intikamı alınmamışken
henüz, ıhlamurların kokmaya hakkı yoktur.
1 yorum:
Sözlerinizin tesirine kapılmamak mümkün değil...
Yorum Gönder