kim tanır beni, şaşkınlığım olmasa
bağırıp duruyorum denizin ortasında,
su buradan ne kadar uzakta..
İ.T
Kimsenin kimseyi kandıramayacağı bir
yerden geliyorum. Tüm zannettiklerimden sıyrılıp çırılçıplak kaldığım bir
yerden. Bunca zaman hep yanlış eşikten kendime seslendim de şimdi sesimin bile
çıkamadığı bir yer. Cevapsızlığını kanıksadığım sorulara, her solukta kamçı
gibi göğse çarpan, çarpan, çarpan bir soruyla yanıt bulduğum bir. Dürüstlük de
acıya dâhil. Sarsıla sarsıla ağlamak. Gözyaşsız ağlamak. Şu merdivenlerin
başında durup da ağlamak. Şimdi ben kendimi nereye koyacağım, nerede dursam
kendime yakışacağım diye diye içimi kuruttuğum bir yerden geliyorum. İçimde
yıllarca söylenmekten pörsümüş, maksadından şaşmış tüm kelimeleri son kalan
gücümle dağıldıkları yerden topladım. Bugün tüm anlamsızlıklarıma anlam
bulduğum yerden geliyorum. Artık beni aramayın.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder