hatr

Her gün âh ettim bir kere.

B.K.

-----------------------------

hatırlasın. kanını damarlarının çeperlerine sıvayan acıyı hatırlarsın. kemiklerini, eklemlerinden kıran, kaynatan; bir daha kıran bir daha, daha acı kaynatan acıyı hatırlarsın. mutlu olmaya yetmeyen aşkı hatırlarsın. sözünün sesini aşamadığı, kelimenin manasının yittiği, çalışıp, kaybedip, koşup, yorulup yine de kavuşamadığın o uzlaşının fersahlarca, kıt'alarca uzağında olduğunu hatırlarsın. ciğerini çürütürcesine, kendini dört bir tarafa savururcasına yaşadığın, yaşayamadığın acının neden yaşanamadığını hatırlarsın. ikna olursan ki bu acı nihai son, boğulmaktan korktuğunu ama korktuğunun ne kadar kaçarsan kaç gözlerini yerlerinden oyarcasına gözlerine baktığını görürsün. hatırlarsın, hatırlarsın, lanet okuyarak, ağlayamayarak hatırlarsın. öfkeni, sitemini, kırgınlığını, hayıflanmanı, debelenmeni, ölmeye değer kadar sevdiğini ama ölemediğini hatırlarsın. unutmaya çalıştığın her şeyi yüzüne çarpan gerçekle hatırlarsın. dişlerini kırarcasına sıkarak, tırnaklarını etine geçirip kanatarak, kahırla hatırlarsın. neşenin, ilaçların, güneşin, tütünün, insanların, yalnızlığın, yolların, konuşmaların, susmaların, sever gibi yapmaların, başkalarının yaralarını sarmaların, sırt çantandaki kitapların hiç bir şeyi hafifletmediğini hatırlarsın. nasılll dersin, nedenn dersin. midendeki safrayı kusup, nihayet soğuk fayansa yığılıp gözyaşında hatırlarsın; yetmedik.

uzun bir ölüm bu.