dunja

YALNIZ YIKIK BİR DUVAR VAR KARŞISINDA VE BİR KADININ CESEDİ ÜSTÜNDE UÇUŞUP DURUYOR TAKVİM YAPRAKLARI. 

AHMET TELLİ

Sonbahar geliyor. İçimi,  gözlerime dayanan hüzünler sarıyor. O şehre özlemim hiç dinmiyor. Sesler, sabah yağmurları, sessiz yürümeler, gözyaşları, aydınlanmayan günler, sırtını dönen o dostlar.. Hepsi uzanamadığım, hepsi erişemediğim bir kayalığın en tepesinde her gün ölümü kucaklıyor. Yıllar önce kuruttuğum ayva yaprağını kokluyorum. Kokmuyor. Artık ne zaman anlayışlı ne de paylaşılan kahveler kalmış. Boş sokaklarda geleceğe dair hevesleri olan sıkı dostlar da yok. Her yer tenha artık. Herkes darmadağın. Büyük bir panikle, hıçkırıkla duruyorum. Duruyorum. 

dinle.